Maciej Piekarski miał 11 lat, gdy na Sadybie wybuchło Powstanie Warszawskie. Tego dnia pożegnał starszego brata Antka, który poszedł na koncentrację do browaru Haberbuscha. Matka, żegnając syna szeptem przez łzy, jakby przeczuwała, co się stanie: „On nie wróci…”

Króla Lula, chowanego i „wojnę przeciwko-piwko" pamięta do dziś, choć od tamtych zabaw minęło ponad pięćdziesiąt lat. Lunia Bonder, mieszkanka ulicy Kołobrzeskiej, w swoim rozdziale książki „Wspomnienia z naszej Sadyby" opisuje świat, w którym łąki sięgały aż do Siekierek, a najgorszą karą było wpadnięcie do strumyka w nowych pepegach.